Het idee om jaarlijks een Eurovisie Songfestival te gaan organiseren ontstond in januari 1955 tijdens een bijeenkomst van een werkgroep van de European Broadcasting Union, het samenwerkingsverband van (toen) West-Europese publieke omroepen, onder leiding van Marcel Bezençon. Het idee was om jaarlijks een evenement te organiseren en tegelijkertijd uit te zenden in de deelnemende landen. Dit zou de onderlinge samenwerking van de betrokken omroepen bij de ontwikkeling van het medium televisie bevorderen en bovendien een goede jaarlijkse test zijn van het een jaar eerder gestarte Eurovisie-netwerk, bedoeld voor de onderlinge uitwisseling van nieuws, sport en cultuur. En door er een songfestival van te maken, met nationale competities a la het al bestaande Festival van Sanremo in Italië, waarin de deelnemende omroepen de liedjes kiezen die aan de Europese wedstrijd deelnemen, zou het bovendien een mooie stimulans zijn voor de creatieve industrie in de deelnemende landen en een platform voor culturele uitwisseling binnen Europa.
Negen maanden later was het idee uitgewerkt en op 19 oktober 1955 gaf de Algemene Vergadering van de EBU het groene licht voor de organisatie van het Eurovisie Songfestival. Het eerste wat inmiddels het songfestivalseizoen heet, de periode vanaf het moment waarop nationale omroepen beginnen met het plannen van hun eigen selectieproces tot en met het vaststellen en bekend maken van de einduitslag van het evenement, was begonnen.
Het eerste Eurovisie Songfestival vond plaats op 24 mei 1956 in het Zwitserse Lugano. Er namen zeven landen aan deel die elk twee liedjes mochten insturen. Aan het eind van de avond werd alleen de winnaar bekend gemaakt, een verdere uitslag is niet beschikbaar. Sommige landen organiseerden voorafgaand aan de selectie een nationaal songfestival, anderen kozen voor een interne selectie.
Oostenrijk, Denemarken en het Verenigd Koninkrijk hadden ook belangstelling getoond om deel te nemen, maar stuurden uiteindelijk geen liedjes in. Het Verenigd Koninkrijk startte nog wel met een eigen nationale competitie, maar alleen de eerste ronde hiervan vond plaats voorafgaand aan de datum waarop aan de EBU moest zijn doorgegeven met welke liedjes het aan het Eurovisie Songfestival zou deelnemen. De finale van deze competitie vond uiteindelijk pas 5 maanden na het eerste Eurovisie Songfestival plaats.
0001“Nergens ter wereld is het gras zo vol dauw, zijn de meisjes zo lief, zijn de meisjes zo trouw”
(Uit: ‘De vogels van Holland‘, uitgevoerd door Jetty Paerl. Over waarom vogels in Holland blijer hun liedjes zingen dan elders. Tekst: Annie M. G. Schmidt. Muziek: Cor Lemaire. Eurovisie Songfestival 1956, Nederland, 2e-14e plaats)
“Ach, waarom is er ieder jaar een nieuwe mei?”
(Uit: ‘Voorgoed voorbij‘, uitgevoerd door Corry Brokken. Treurnis over het einde van een relatie die er toe leidt dat het niet meer mogelijk is te genieten van de lente. Tekst en muziek: Jelle de Vries. Eurovisie Songfestival 1956, Nederland, 2e-14e plaats)
0009“De liefde verwondde ons, de tijd heelde ons“
(Uit: ‘Refrain‘ (Refrein), uitgevoerd door Lys Assia. Over herinneringen aan een oude liefde. Tekst: Émile Gardaz. Muziek: Géo Voumard. Eurovisie Songfestival 1956, Zwitserland, 1e plaats)
“Van onder tot boven is alles verschoven, maar het gaat nog steeds in kringetjes rond.”
(Uit: ‘Das alte Karussell‘ (De oude draaimolen), uitgevoerd door Lys Assia. Over dat wat oud is nog niet is afgeschreven. Tekst en muziek: Georg Benz Stahl. Eurovisie Songfestival 1956, Zwitserland, 2e-14e plaats)
“De zon is voor de rijken, de maan voor de bedelaars”
(Uit: ‘Messieurs les noyés de la Seine‘ (Verdronken mannen van de Seine), uitgevoerd door Fud Leclerc. Over mensen die in de maalstroom van het leven kopje onder zijn gegaan. Tekst: : Robert Montal. Muziek: Jean Miret, Jack Say. Eurovisie Songfestival 1956, België, 2e-14e plaats)
“Ze vergeten dat het eerst nog vandaag is”
(Uit: ‘Im Wartesaal zum großen Glück‘ (In de wachtzaal van het grote geluk), uitgevoerd door Walter Andreas Schwarz. Over mensen die zo met de toekomst bezig zijn dat ze de kansen die zich vandaag voordoen niet meer zien. Tekst en muziek: Walter Andreas Schwarz. Eurovisie Songfestival 1956, Duitsland, 2e-14e plaats)
“En ik wacht op de dag, zo verbeeld ik mij altijd, waarop jij je liefde aan mij terug zult geven“
(Uit: ‘Le temps perdu‘ (Verloren tijd), uitgevoerd door Mathé Altéry. Over hopen tegen beter weten in dat een verloren liefde terugkeert. Tekst: : Rachèle Thoreau. Muziek: André Lodge. Eurovisie Songfestival 1956, Frankrijk, 2e-14e plaats)
“Als anderen jaloers zijn op jouw gezicht is dat omdat je jong bent, niet omdat je beter bent“
(Uit: ‘Ne crois pas‘ (Geloof maar niet), uitgevoerd door Michèle Arnaud. Lied waarin jongeren worden gewaarschuwd dat ze niet eeuwig jong zullen blijven. Tekst en muziek: Christian Guittreau. Eurovisie Songfestival 1956, Luxemburg, 2e-14e plaats)
“De eerste rode roos heeft al gebloeid en verlegen komen de eerste zoet ruikende viooltjes op“
(Uit: ‘Aprite le finestre‘ (Open het venster), uitgevoerd door Franca Raimondi. Oproep om je vensters te openen en zo ruimte te geven aan een nieuwe lente. Tekst: Pinchi. Muziek: Virgilio Panzito. Eurovisie Songfestival 1956, Italië, 2e-14e plaats)
“We worden bewonderd en ik hoor mensen zeggen: ‘Kijk, wat is ze mooi‘”
(Uit: ‘Le plus beau jour de ma vie‘ (De mooiste dag van mijn leven), uitgevoerd door Mony Marc. Beschrijving van een bruiloft op het moment dat die plaats vindt vanuit het perspectief van de bruid. Tekst: Claude Alix. Muziek: David Bee. Eurovisie Songfestival 1956, België, 2e-14e plaats)
“Op zondag met Jimmy, op maandag met Jack.
En op dinsdag ga je met Johnny weg“(Uit: ‘So geht das jede nacht‘ (Zo gaat het elke nacht), uitgevoerd door Freddy Quinn. Iemand beklaagt zich over het feit dat een potentiële geliefde met anderen uit gaat. Tekst: Peter Mösser. Muziek: Lotar Olias. Eurovisie Songfestival 1956, Duitsland, 2e-14e plaats)
“Wat ik ook doe, wat ik ook zeg, ik zie alleen zijn lach“
(Uit: ‘Il est là‘ (Hij is er), uitgevoerd door Dany Dauberson. Over hoe het voor iemand onmogelijk is niet aan haar geliefde te denken. Tekst en muziek: Simone Vallauris. Eurovisie Songfestival 1956, Frankrijk, 2e-14e plaats)
“Geen moeilijke bekentenissen of neerslachtige harten. Noch teleurstellende romantiek“
(Uit: ‘Les amants de minuit‘ (De geliefden van middernacht), uitgevoerd door Michèle Arnaud. Over nachtelijke ontmoetingen die tot een kortstondige tot niets verplichtende relatie kunnen leiden. Tekst: Pierre Lambry. Muziek: Simone Lorencin. Eurovisie Songfestival 1956, Luxemburg, 2e-14e plaats)
“Vertrouw mijn kussen niet. Ik ben de liefde die pijn doet.“
(Uit: ‘Amami se vuoi‘ (Houd van mij als je wilt), uitgevoerd door Tonina Torielli. Een uitnodiging om een relatie te starten zonder garantie of belofte van eeuwige trouw. Tekst: Mario Panzeri. Muziek: Vittorio Mascheroni. Eurovisie Songfestival 1956, Italië, 2e-14e plaats)
“Waarom komt er niemand langs om mij van de plank te halen?“
Uit: ‘Ev’rybody falls in love with someone‘ (Iedereen wordt verliefd op iemand), uitgevoerd door Dennis Lotis, Johnny Brandon en The Keynotes. Zanger ziet iedereen om zich heen verliefd worden en vraagt zich af waarom nog niemand verliefd op hem is geworden Tekst: Norman Newell. Muziek: Peter Hart. Nationale finale Verenigd Koninkrijk 1956, 1e plaats)
(‘Little ship‘ (Klein scheepje), uitgevoerd door Shirley Abicair en Bill McGuffie. Tekst: Irene Roper. Muziek: Terry Roper. Nationale finale Verenigd Koninkrijk 1956, 2e plaats)
De onderwerpen van het Eurovisie Songfestival 